Frieda Gijbels

Frieda Gijbels

3de plaats Kamer, Limburg

Over mij

Kindertijd

Ik ben Frieda, dochter van Rik Gijbels en Els Hawinkel.  Ik woon met mijn gezin in Ellikom (Oudsbergen).  Mijn papa is ook afkomstig van Ellikom, net als zijn mama dat was.  Mijn mama is van Kessenich (Kinrooi).  Dat is dan ook de reden det ich neet plat kan kalle.  Ik twijfel voortdurend tussen Elekoms en KèsingsMoëre of puutjes? Nèe of nei?  (Mer kiek uut, want verstoan doon ich waal al).

De littekens op mijn knieën zijn de getuigen van de fantastische jeugd die ik samen met mijn zus Miet heb beleefd bij ons op de boerenbuiten.  Kampen bouwen, ravotten, fietsen over de crosspaadjes in het bos... Als ik tenminste niet met mijn neus in de boeken zat.  Ik las tot mijn wangen gloeiden, mijn keel kurkdroog was en mijn billen sliepen.  Of tot mijn zus mij aan mijn arm mee naar buiten kwam trekken.

Studies

Ik las dus graag. Toen ik nog in een spijlenbedje sliep, lag dat bedje vol met boeken in plaats van knuffels.  Mijn zus vond dat abnormaal en dat was het waarschijnlijk ook.  In het middelbaar was ik geboeid door vanalles, maar vooral door Latijn en Grieks.  Dat waren voor mij geen lesvakken, dat was pure hobby.  Liefde voor het Nederlands werd ons met de paplepel meegegeven. Mijn mama was een ware taalpurist (weet je wel: je en jij, duimspijker, een kop koffie, een hoofd, meer dan,...) en mijn papa schreef voor een plaatselijk en nogal stout krantje (Ellikomkommertjes) en dat is niet zonder gevolgen gebleven.  Zo vond ik het geweldig als ik op school voor straf een creatieve schrijfopdracht kreeg.  Met plezier kwam ik dan 's anderendaags met een tekst op de proppen waar meestal een serieuze hoek aan ontbrak.  Maar ook wiskunde vond ik geweldig, en fysica dan!  En na de schooluren kon ik me ook helemaal uitleven met tekenen, schilderen, knutselen, haken, breien.  Ik vond dan ook dat ik na het middelbaar best kunstenaar zou worden.  Alleen was dat buiten mijn ouders gerekend.  Die vonden namelijk "dat ik eerst maar een echt vak moest leren en dat ik daarna nog kon zien wat ik deed".

Dus het werd tandheelkunde.  Ik weet niet meer hoe ik die richting gekozen heb, maar het kwam erop neer dat het mij een goede kruising leek tussen geneeskunde en de kunstschool.

Het beviel me reuze, op kot gaan in Leuven.  Zo erg dat ik 5 jaar studeren wat kort vond.  Ik was dan ook heel blij dat mijn diploma van tandarts in 1998 niet het einde van die geweldige tijd was.  Ik mocht verder studeren en in 2003 werd ik specialist in de parodontologie en haalde ik ook de graad van doctor in de medische wetenschappen.  

Werk en gezin

Ondertussen trouwde ik met Jochen Schuermans (de jongste van den dokter van Bree) en in 2002 werd onze oudste zoon geboren.  Die zat dus in het publiek toen ik mijn doctoraat verdedigde en de tweede zoon zag in 2003 het levenslicht, toen mijn praktijk in Opglabbeek net een paar maanden geopend was.  In 2007 vervolledigde onze dochter ons gezin.  Mijn kinderen zijn mijn grootste trots.  Hun geweldige gevoel voor humor doet me vertrouwen hebben in hun toekomst.

Mijn man stampte een aantal jaar geleden een eigen zaak uit de grond.  Hij is bio-ingenieur in de scheikunde en zijn KMO ontwikkelt en produceert nu lijmen en harsen, op maat gemaakt voor specifieke industriële toepassingen.  Die lijmen gaan ondertussen een flink stuk van de wereld rond.  

Politiek

De brede interesse die ik als kind had, die is er nog steeds.  Dat is uiteindelijk ook de reden dat ik in de politiek ben beland.  Ik vind de manier waarop een samenleving zich organiseert erg boeiend en ik hoop mee te kunnen werken aan een samenleving die eerlijk is en rechtvaardig en aan een beleid dat verantwoordelijkheid geeft en ondersteunt waar nodig.

Ik was kandidaat voor de federale verkiezingen van 2014 (tweede opvolger) en mocht de lijst trekken voor de gemeenteraadsverkiezingen van 2018.  Dat maakt dat ik nu met veel enthousiasme de 6-koppige N-VA fractie in Oudsbergen mag leiden.

Daarnaast ben ik al verschillende jaren lid van het nationale partijbestuur en ben ik sinds kort provinciaal voorzitter voor de N-VA.  De laatste jaren heb ik enorm veel geleerd en mijn leergierigheid en ontdekkingsdrang worden alsmaar groter.

Verkiezingen

Voor de verkiezingen van mei 2019 sta ik op plaats 3 van de Kamerlijst.  Ik hoop op veel vertrouwen en heel veel stemmen, zodat ik de stem van veel mensen kan vertolken in het federale parlement.  Mijn interesse gaat daarbij vooral naar volksgezondheid en wetenschapsbeleid.

Ik wil graag ijveren voor een eerlijke gezondheidszorg, waarbij de gemeenschapsmiddelen terechtkomen bij de patiënt en niet meer dan nodig blijven plakken aan structuren en organisaties. De zorgkwaliteit moet excellent zijn, het hoogst haalbare, en daarom mogen we ook op geen enkel ogenblik toegeven op gebied van de kwaliteit van ons onderwijs. Daarnaast moeten zorgverleners die in Vlaanderen aan de slag gaan het Nederlands machtig zijn. Een gebrek aan taalkennis is een bedreiging voor de kwaliteit van de zorgverlening. Bovendien zal een taalproef ook die buitenlandse zorgverleners selecteren die van plan zijn zich langere tijd in ons land te engageren. Misbruiken kunnen niet worden getolereerd. Overconsumptie door patiënten, zorgverstrekkers, ziekenhuizen en ziekenfondsen moet worden getraceerd en aangepakt. Transparante en - voor de patiënt - begrijpbare facturen zijn daarbij belangrijk, maar ook responsabilisering van alle betrokkenen. Van de andere kant moet de financiering van de ziekenhuizen ook kloppen en moeten medische prestaties correct worden vergoed. Vlaanderen en Wallonië blijken een verschillende kijk te hebben op de manier waarop gezondheidszorg georganiseerd wordt. Dat is op zich niet erg, maar laat dan wel elke regio zelf de gevolgen van haar beleid dragen in een geregionaliseerde gezondheidszorg.  Op die manier worden inspanningen op gebied van preventie ook voelbaar in de financiering van de zorg.

Ik ben echter ook gefascineerd door wetenschap en onderzoek en ontwikkeling. Ik heb vijf jaar lang aan de KULeuven mogen doctoreren op het gebied van röntgenstraling (onderzoek naar de stralingsdosis en beeldkwaliteit van de -toen- nagelnieuwe digitale röntgenonderzoeken). Die vijf jaar hebben me doordrongen van de noodzaak om steeds onbevooroordeeld en kritisch te zijn bij een vraagstuk. Pas bij het verzamelen van voldoende data (op de juiste manier) en mits rekening te houden met beïnvloedende factoren kunnen eventueel conclusies worden getrokken. Het is niet vanzelfsprekend om statistische significantie te vinden. En dat is helemaal in tegenstelling tot “meningen” en “ervaringen”, waarmee je helaas om de oren wordt geslagen op sociale media en elders. Ik huiver dan ook van pseudowetenschap(pers), van goeroes, van complottheorieën en doemdenkerij. Dus ook op het gebied van het klimaatvraagstuk voel ik me helemaal thuis bij de N-VA. Durf kritisch te zijn, durf verder te denken, blijf zoeken, vertrouw op de wetenschap en op de kwaliteit van ons onderwijs.

Samengevat wil ik streven naar een eerlijke, rechtvaardige samenleving, waarin zoveel mogelijk mensen zich thuis voelen en werken aan een gezonde, warme en welvarende wereld.

Ik zou niet weten of dat links of rechts is, voor mijn part is het de snelste weg vooruit.